Opryszczka narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych jest wirusową chorobą weneryczną, należącą do najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. Najczęściej wywołuje ją wirus HSV-2 (herpes simplex virus II), choć obecnie obserwuje się wzrost częstości zakażeń HSV-1 (herpes simplex virus I). Wirus wnika przez małe uszkodzenia skóry lub błony śluzowe podczas stosunku seksualnego. Ze względu na budowę anatomiczną (większa powierzchnia błon śluzowych), kobiety są bardziej narażone na zakażenie niż mężczyźni. Wystąpienie zmian, podobnie jak w przypadku opryszczki wargowej, mogą poprzedzać tzw. objawy prodromalne, tj. miejscowa przeczulica, swędzenie, pieczenie, mrowienie. Typowe objawy zakażenia wirusem to obrzęk, zaczerwienienie sromu i pochwy, obecność zgrupowanych pęcherzyków na rumieniowym podłożu wypełnionych surowiczą treścią. Pęcherzyki pękają i zasychają w strupy. Możliwe jest również zajęcie przyległej skóry krocza i pośladków. Dolegliwości bólowe mogą być znaczne i mogą utrudniać chodzenie, czy oddawanie moczu. Objawom może towarzyszyć gorączka, złe samopoczucie, a infekcja może objąć szyjkę macicy i wewnętrzne narządy płciowe. U mężczyzn zmiany pęcherzykowe najczęściej lokalizują się na napletku i w rowku zażołędnym, zajęta może być również skóra prącia. Wirus może powodować także zapalenie ujścia cewki moczowej z towarzyszącym wodnistym lub śluzowym wyciekiem i dysurią. Ze względu na zdolność wirusów Herpes do latencji, czyli pozostawania w organizmie w stanie uśpienia, nie ma skutecznej metody prowadzącej do całkowitego wyleczenia. W leczeniu stosuje się przede wszystkim acyklowir w postaci preparatów doustnych, który hamuje namnażanie się wirusów, dzięki czemu skraca czas trwania epizodu opryszczki oraz zmniejsza nasilenie objawów.